Marlon James

Marlon James – sylwetka autora

Dzisiaj w ramach nowego działu bloga – Sylwetki, zapraszam do przeczytania kilku słów na temat Marlona Jamesa – autora jednej z najlepszych powieści ostatnich lat: „Księgi nocnych kobiet”, pierwszego jamajskiego laureata Nagrody Bookera, którego proza porównywana jest często do filmów Quentina Tarantino.

Marlon James

Marlon James urodził się w 1970 roku na Jamajce. Jest autorem trzech powieści (wszystkie czytałem w oryginale), pierwszym w historii Nagrody Bookera laureatem pochodzącym z Jamajki (za książkę „Krótka historia siedmiu zabójstw).

Marlon JamesGłównym tematem jego twórczości jest Jamajka – jej historia i czasy współczesne, ludzie, polityka, religia. Swoje powieści James pisze charakterystycznym, ciężkim językiem, pełnym brutalności i przemocy (w związku z czym często porównywany jest do Quentina Tarantino, a gdyby tworzył kilkadziesiąt lat wcześniej, to jestem przekonany, że odbiorcy odnaleźliby również analogie ze stylem filmów Sama Peckinpaha), dodatkowo ekstremalnie indywidualizowanym – co przynosi wspaniałe efekty, szczególnie w najlepszej (dla mnie) powieści „Księga nocnych kobiet”.

Zarówno w twórczości jamajskiego pisarza (szczególnie w „Krótkiej historii siedmiu zabójstw”), jak i w jego wypowiedziach dla mediów, łatwo odnaleźć można pozaliterackie inspiracje Jamesa: muzyka reggae, Bob Marley i Peter Tosh.

Oto moje krótkie impresje dotyczące powieści Marlona Jamesa, od najlepszej, do najmniej dobrej.

„Księga nocnych kobiet” („The Book of Night Women”)

Księga nocnych kobiet - okładka książkiWspaniała księga, jedna z najlepszych przeczytanych przeze mnie powieści współczesnych. Napisana niesamowitym, trudnym językiem dziewiętnastowiecznych niewolników na Jamajce. Jedynym słabym punktem są dla mnie niepotrzebnie rozwlekłe opisy zagmatwanego związku Lilith z Robertem Quinnem. Reszta rewelacyjna.

Za każdym razem, kiedy dyskutuję o tej powieści, zastanawiam się jak wiele trudu wymaga tłumaczenie takiego języka i czy w ogóle możliwy jest dobry przekład takiej literatury.

„Krótka historia siedmiu zabójstw” („A Brief History of Seven Killings”)

Krótka historia siedmiu zabójstw - okładka książkiPełna polityki historia postkolonialnej Jamajki, opowiedziana z kilku różnych perspektyw, przez kilka różnych (i różnorodnych) postaci, ponownie zindywidualizowanym językiem, ponownie pełna przemocy i brutalności.

Wśród bohaterów powieści pojawia się kilka prawdziwych postaci: najsłynniejszą z nich jest oczywiście Śpiewak (the Singer w oryginale), poza nim poznajemy garść gangsterów z Kingston i paru polityków.

„Krótka historia siedmiu zabójstw” nie zrobiła na mnie tak wielkiego wrażenia, jak wcześniejsza „Księga nocnych kobiet” – jest zbyt rozwlekła, przegadana i chwilami (szczególnie podejmując wątki polityczne) niezbyt interesująca.

„John Crow’s Devil”

John Crow's Devil - okładka książkiDebiutancka powieść Jamesa, która nie ukazała się w Polsce. Niezwykle skondensowana, mroczna opowieść o zamkniętym społeczeństwie fikcyjnego jamajskiego miasteczka w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku. Miasteczka, w którym rozgrywa się brutalna walka o religijne przywództwo – walka dwóch proroków; walka dobra ze złem; walka, która nie przynosi zwycięstwa, a jedynie straty i ból – najdotkliwsze tym, którzy stoją z boku i nie walczą – zwykłym, niewinnym ludziom.


Fot: Marlon James, autor: Larry D. Moore, licencja: CC-BY-SA, źródło: Wikimedia Commons
Poczytaj również: