Pragnienie - okładka książki

Pragnienie – Richard Flanagan

Pragnienie - okładka angielskiego wydania książkiKto tak naprawdę jest cywilizowany, a kto „dziki”. Bosa dziewczynka w czerwonej sukience, znany angielski pisarz, czy słynny podróżnik? Co w ogóle znaczy termin „cywilizacja” – gdzie ona się zaczyna i gdzie kończy się dzikość? Czy tytułowe pragnienie wyznacza granicę pomiędzy dziczą a cywilizacją? Czy może właśnie to pożądanie czyni z nas – przedstawicieli gatunku „Homo sapiens” – ludzi?

Dziewczynka w czerwonej sukience

Flanagan zadaje w „Pragnieniu” istotne, życiowe pytania. Pytania o to, kto tak naprawdę jest cywilizowany, a kto „dziki”. Bosa dziewczynka w czerwonej sukience, znany angielski pisarz, czy słynny podróżnik? Co w ogóle znaczy termin „cywilizacja” – gdzie ona się zaczyna i gdzie kończy się dzikość? Czy tytułowe pragnienie, pożądanie, wyznacza – jak chce opisywany przez Flanagana Dickens – granicę pomiędzy dziczą a cywilizacją? Czy może właśnie to pożądanie czyni z nas – przedstawicieli gatunku „Homo sapiens” – ludzi?

Pragnienie - okładka książkiPytania te są – zgodzimy się chyba wszyscy – bardzo ważne, istotne, fundamentalne. Kłopot polega na tym, że autor zadaje je w sposób nużący, a figura bosonogiej małej Aborygenki utożsamiającej trudy i bóle metamorfozy „od natury do kultury”, jest po prostu mało oryginalna.

Po raz kolejny rozczarowuję się utworem autorstwa jednego z moich ulubionych pisarzy współczesnych. Flanagan męczy i nudzi w tej powieści, nie daje czytelnikowi wiele w zamian za trudy kontemplacji granic pożądania i cywilizacji. Podobnie wynudziły mnie „Williama Goulda księga ryb” i „Nieznana terrorystka”, natomiast „Ścieżki północy” uważam za jedną z najlepszych książek ostatnich lat. Miejmy nadzieję, że najnowsza powieść Flanagana „First Person” będzie równie interesująca, jak jego najlepsze dzieło.

Poczytaj również: