Ziarno pszeniczne - okładka książki
Afryka, Kenia

Ziarno pszeniczne – Ngugi wa Thiong’o

Ziarno pszeniczne - okładka angielskiego wydania książki„Ziarno pszeniczne” kenijskiego autora Ngugi wa Thiong’o to bardzo smutna powieść o spustoszeniu psychicznym, jakie niesie ze sobą kolonializm, niewola i długoletnia walka wyzwoleńcza (czy bardziej ogólnie: wojna). To opowieść o grupie młodych ludzi, którzy – uwikłani w konieczność (czynnego) opowiedzenia się po którejś ze stron krwawej, wyniszczającej walki – tracą to, co w życiu najważniejsze: młodość, radość, miłość, przyjaźń, zaufanie. Tracą szczęście, czasami życie.

Ziarno pszeniczne - okładka książki„Ziarno pszeniczne” to kolejna powieść, która dowodzi, że w czasach niewoli i walki o wyzwolenie kraju, nie ma miejsca na neutralność, na „stanie z boku” i skupienie się na własnym życiu, rodzinie, miłości. Wojna wciąga w swe okrutności wszystkich; wyzwala w ludziach najgorsze instynkty, zmusza do zdrady i kłamstwa, nakazuje zabijać i torturować, niszczy rodziny, domostwa, wioski i narody. Nikt, pomimo najszczerszych chęci, nie pozostaje wobec niej obojętny.

W warstwie literackiej książka Ngugi wa Thiong’o nie jest arcydziełem – sporo w niej pisarskich kalek i zapożyczeń, włącznie ze słynną ziemią, „która się poruszyła” (w momencie erotycznego spełnienia) w szeroko znanej powieści Hemingwaya. Warto jednak czytać „Ziarno pszeniczne”, choćby dla zapoznania się z niezwykłym okresem w historii Kenii, Afryki i kolonialnej działalności Wielkiej Brytanii.

Akcja powieści rozgrywa się w momencie odzyskania przez Kenię niepodległości, w roku 1963, jednak sporo miejsca autor poświęca czasom wcześniejszym, szczególnie latom 1952 – 1955, powstaniu Mau Mau i obozom koncentracyjnym prowadzonym wówczas przez Imperium Brytyjskie na terenie Kenii.

Tak – Brytyjczycy w latach pięćdziesiątych 20. wieku więzili ludzi w obozach koncentracyjnych!